Met de mislukte aanslag op een vlucht van Schiphol naar het Amerikaanse Detroit is ”de wereld aan een ramp ontsnapt”.
Dat zei minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) op een persconferentie over de stand van zaken van het onderzoek naar de mislukte aanslag.

Dat lees je op NU.nl van 30 december 2009.

De wereld is aan een ramp ontsnapt omdat het een sukkelige terrorist niet is gelukt om een lijnvliegtuig met een paar honderd mensen erin op te blazen?
Weer zo’n opmerking van een oenige minister die geen maat kan houden bij het aandacht trekken van de media.
Een wereldramp, dat is, pakweg, de ontploffing van Chernobyl.  Een vulkaan op de Canarische eilanden die uitbarst en daarbij een half eiland in zee stort waardoor tsunami’s een paar uur later tienduizenden doden veroorzaken langs de Atlantische kusten.  Dat is een varkensgriep die echt dodelijk is, met miljoenen slachtoffers, in plaats van de virale blindganger die we nu zien.

Een vliegtuig met tweehonderd inzittenden dat neerstort is spectaculair, maar zeker geen wereldramp. 

Een wereldramp is het dat er jaarlijks miljoenen kinderen doodgaan aan ondervoeding en voorkombare ziektes.  Dat er bijna een miljard mensen op onze aardbol constant honger lijden.  Dat de regenwouden worden omgehakt en afgebrand.

Een wereldramp is het als de zon zich een beetje opwindt en ons bestookt met een ‘coronal mass ejection’ die alle transformatoren van elektriciteitsnetwerken doet smelten, zodat overal het licht uitgaat, medische apparatuur stokt, navigatiesystemen uitvallen en duizenden vliegtuigen neerstorten.  En zodat de stroom jarenlang, misschien nooit meer, aangaat. Dxc3xa0t is een wereldramp: iets waarvan de hele wereld jarenlang, decennia lang, eeuwenlang, de gevolgen ondervindt.

Een onbenul die zijn eigen ballen opblaast, dat is een lachwekkende mislukking van een zelfbenoemde terrorist.  Bijna raak is nu helemaal mis. En zelfs al was het gelukt, dan zou er een vliegtuig met tweehonderd mensen erin zijn neergestort.

Nou xc3xa8n?  In de Verenigde Staten overlijden jaarlijks 30.000 mensen aan longklachten die het gevolg zijn van de vervuiling uitgestoten door kolengestookte elektriciteitscentrales; in China zijn dat er meer dan 300.000.  Die mensen sterven hoestend en rochelend een langzame, pijnlijke dood.  Vergeleken daarbij kom je nog aangenaam snel aan je eind als je in een vliegtuig zit dat op tien kilometer hoogte door een zelfmoordterrorist wordt opgeblazen.  Boem, einde verhaal.  Tweehonderd slachtoffers.  Heel erg voor hun nabestaanden, en vreselijk voor die mensen zelf tijdens hun laatste paar seconden, maar een wereldramp?  Zeker niet.

Nu worden er wereldwijd weer miljarden gexc3xafnvesteerd in scanners waarmee geile ‘beveiligingsbeambten’ door de kleding van passagiers gaan zitten loeren en waarvan veelreizigers straks natuurlijk kanker zullen blijken te krijgen (een ‘x-rayscanner’ is een rxc3xb6ntgenapparaat, dus het geeft radio-actieve straling af), terwijl dat geld zeer waarschijnlijk meer levens zou kunnen redden als het werd besteed aan hongerbestrijding, vernieuwing van medische appartuur en de salarissen van meer personeel in ziekenhuizen, enzovoorts.

Dan lees je verder:
Beveiligers op Schiphol zullen voortaan bij het fouilleren het kruis van vliegtuigpassagiers niet overslaan. Dat heeft Nationaal Coxc3xb6rdinator Terrorismebestrijding Erik Akerboom gezegd.
Het fouilleren zal grondig gebeuren, zei Akerboom. "Dus ook op plaatsen waarvan we hebben geleerd dat er zaken verstopt kunnen zijn."
Hxc3xa9!  Ze gaan zoeken op plaatsen waar weleens iets verstopt zou kunnen zijn.  Daar hebben ze lang over moeten nadenken.
Maar de beveiligers hebben nu dus het recht om elke passagier ongegeneerd in het kruis te tasten.

Ik stel voor dat er een regel wordt ingevoerd die toestaat dat de passagiers dat meteen terug mogen doen: elke keer dat een beveiliger u in het kruis grijpt mag u dat ook bij hem of haar doen.  Mannelijke passagiers dienen te worden gefouilleerd door vrouwelijke beveiligers.  En omgekeerd. Wordt het misschien toch weer leuk om te vliegen…

Miljoenen huishoudens op rand financixc3xable afgrond, meldt het ANP op 12 november.

Het Nibud heeft uitgevonden dat de helft van de Nederlanders onvoldoende geld achter de hand heeft om tegenvallers te kunnen opvangen. "Een kwart spaart nooit en nog eens een kwart spaart alleen als er geld overblijft. Daarnaast maken vier van de vijf Nederlanders geen overzicht van toekomstige uitgaven en houdt een kwart nooit bij waar het geld blijft. Nog eens een kwart van de Nederlanders staat iedere maand rood en meer dan een derde heeft een (niet hypothecaire) lening."

Dat krijg je er nu van als je je altijd laat opjagen om meer te consumeren.  Homo consumentus hoort niet te sparen, want spaargeld rolt niet en dat betekent dat er minder mobieltjes, wiixe2x80x99s, flatscreen tvs en glanzende automobielen worden verkocht.  Dus spelen tallozen het spel braaf mee en laten ze hun geld rollen tot de laatste euro, of zelfs tot en met euroxe2x80x99s die ze niet hebben maar moeten lenen, wat dan weer goed is voor de bonussen van de bankdirecteuren.
Tot de superconsument wordt ontslagen.  Zonder die duizenden die maandelijks magisch je banksaldo aanvullen leer je snel wat belangrijk is in het leven.

Wij weten hoe dat voelt.  Radiostilte van mijn klanten, hoewel ik als copywriter toch prima ben in long copy, gesponsorde boeken, brochures, webteksten, bedrijfsbladen, verpakkingsteksten en nieuwsbrieven in het kader van loyalty-programmaxe2x80x99s (dit is een heel zoekmachine-geoptimaliseerde zin). Onlangs ben ik een belangrijk redactieproject kwijtgeraakt (enige troost is dat het hele blad in kwestie waarschijnlijk stopt en de contactpersoon bij de klant met vervroegd pensioen wordt gestuurd, dus er wordt in elk geval geen goedkope Indixc3xabr ingehuurd in plaats van mijn persoontje).  Wat je noemt even een dipje.  Wat heet: megadip.  Een pecuniaire Grand Canyon of, om dichter bij huis te blijven, Gorge de la Sioule.  Het is diep, ik zweef er vlakbij en maar hopen dat het gas niet opraakt voor ik eroverheen ben, zal ik maar zeggen…

Hoe betaal je dan die hypotheek?
Gewoon: niet. Want die hebben we niet. Gelukkig hebben we indertijd (voor de crisis) ons huis cash betaald uit spaargeld en overwinst op ons duur verkochte Nederlandse rijtjeshuis.  Het is dus helemaal van ons en niet van een bank.  Dat grond in dit deel van Frankrijk vergeleken bij Nederland heel weinig kost, hielp een stuk – daardoor konden we ondanks een bescheiden budget toch een comfortabele woning ontwerpen en laten bouwen.  En we doen veel zelf (het is nog lang niet af).

Aangezien we beiden freelancers zijn hebben we al vele jaren de gewoonte geld in spaarrekeningen en spreekwoordelijke oude sokken te proppen zodra we een beetje verdienen.  Daardoor hebben we een noodfonds waar we een jaar van kunnen leven.  Kunnen we met Oud en Nieuw toch nog een champagnekurk laten ploppen.
In de tussentijd moeten we nieuwe projecten en klanten vinden.  Heeft u nog de diensten nodig van een ervaren copywriter in Frankrijk die redelijke tarieven hanteert?

Zoef !

Berichtje: De luchtvaartcombinatie Air France-KLM heeft in oktober 2009 5,3 procent minder passagiers vervoerd dan in dezelfde maand een jaar eerder.
Kijk, dat krijg je er nou van als je die Schwep niet langer de nieuwsbrieven voor je Flying Blue customer loyalty programma laat schrijven…
Sinds die klus blijkbaar aan een ander bureau is uitbesteed dan aan het prima functionerende RappCollins die mij de Nederlandse versie liet schrijven krijg ik, als houder van een Flying Blue-kaart, nog maar mondjesmaat nieuwsbrieven per e-mail, en die houden inhoudelijk niet over.  Aan drukken doen ze helemaal niet meer, blijkbaar.  En hop, daar gaat de verkoop van tickets meteen in een steile daling.  In een krimpende markt moet je meer reclame maken, mensen, niet minder…
Toch wens ik ze een zachte landing. 
Ik vlieg af en toe met Air France-dochter Air Regional tussen Michelin City (Clermont-Ferrand) en Amsterdam op en neer (dankzij die directe verbinding kan ik in principe na een copieus ontbijt de deur uit en met een klant lunchen aan de Amsterdamse grachtengordel – niet dat u me dat vaak vraagt, maar het kxc3xa0n).  Gezellig klein vliegveld met de parking op honderd meter van de deur, prima maatschappij, lollige kleine jets met piloten die denken dat ze nog steeds bij de Franse luchtmacht aan de knuppel van een Mirage zitten.  Zoef !

Apple has a new iPhone. The 3GS. For ‘Speed’. And it offers a software update for the older model 3G.
Oneof the new features is that you can connect it to a laptop and use itas a modem, so you don’t need to try and read web pages or send e-mailsusing that tiny screen and your greasy fingers, but a full-size screenand a keyboard.
Yahoo.
Somewhere in a drawer I must have an oldEricsson GSM phone lying around, that could do the same thing. It datesfrom the late 1990s. More than a decade ago, which is a whole othergeological era in computing terms.
Sure, it worked slower than thepresent 3G network (which did not exist at the time), but it used thethen available network to let a connected computer communicate with theweb. Many present-day phones of the kind you get practically for freewith a standard phone subscription can still do that – at 3G speeds ifyou want them to. In fact since that early Ericsson brick I have hadtwo Sagems and now again an Ericsson that all did exactly that.
Soit took Apple over a decade to ‘discover’ that it might be a Good Ideato let a phone act as a modem, while everybody else was doing it as amatter of fact without bragging about it.
I’m glad I’m a PC.
Now I’m off to a webstore to get me some new free software for my non-Apple phone.

Man vs nature – guess who loses

Ifthere is anything the crash of flight AF447 in the Atlantic proves, itis that even manxe2x80x99s most advanced technology can be overwhelmed by theforces of nature. The Airbus A330 involved was one of the most modernand advanced airliners ever built, with an exemplary safety record. Buteven that plane was not able to climb high enough into the stratosphereto stay above the thunderstorms of the tropical xe2x80x98Black Holexe2x80x99 whereairflows from the northern and southern hemispheres encounter eachother. It now seems likely that it could not handle the combination ofheavy icing, hail, excessively powerful turbulence and possiblylightning strikes, in whatever order or simultaneously.

Thisaccident also demonstrates the arrogance of man, and what happens ifeconomic considerations and the xe2x80x98needxe2x80x99 for speed outweigh safetyconcerns.
The shortest route between Paris (Europe, basically) andRio passes right through the xe2x80x98Black Holexe2x80x99, where planes frequentlyencounter severe thunderstorms. Using their weather radar, the pilotscan anticipate those encounters and change course to avoid the mostpowerful cumulonimbus xe2x80x98towersxe2x80x99, where turbulence may be powerful enoughto literally rip even a large airliner apart, and where hailstones thesize of eggs smash into the cockpit windscreen. But as most peopleinvolved in aeronautical weather forecasting know, thunderstorms canrapidly grow xe2x80x98childrenxe2x80x99, and once a plane finds itself surrounded byfast-growing CB towers, it may be trapped. The thunderstorm areaencountered by AF447 was particularly large, and the question riseswhether its existence, or development, was not known by the time oftake-off about six hours earlier, and if it would not have beenpossible to divert the flight either to the US or along a trajectorysouth of the storm area, crossing the ocean straight eastward toAfrica. In both cases, very likely an intermediate landing would havebeen needed, or a lot more fuel carried. Of course, the company couldeven have decided to cancel the flight, or to wait for better weather -which apparently is almost impossible on that route, as the weather isalways bad.
So the question rises: do airlines deliberately sendplanes into known areas with frequent severe weather for economicreasons? Because it shortens the trip and thus saves fuel? Because itenables them to offer a faster direct flight to faraway destinations,and thus to sell more tickets compared to companies who only offerindirect connections?
The answer is probably xe2x80x98yes, they doxe2x80x99.
Inthis particular case there is another disconcerting possibility: thatthe pilots were forced to cut it a bit too close. Air France/KLM at thetime was suffering from extremely high fuel costs compared to othercompanies – the result of a long-time fuel contract they had signedwith their suppliers in late 2008. They thought that fixing the pricefor kerosene at 80 dollars per barrel was advantageous at the time, butthe oil prices kept on collapsing and other companies managed to signcontracts for prices between 60 end 70 dollars per barrel… Did thisperhaps cause the company to prohibit the crews from taking on xe2x80x98toomuchxe2x80x99 spare fuel, thus making it impossible for them to take a longtrajectory around the thunderstorm area – instead forcing them to crossthrough the area and zig-zag between the worst cumulonimbus cells? Didthey finally get trapped as a result of that?
The long-haul flightParis-Rio is about 9200 kilometres in a straight line (xe2x80x98great circlexe2x80x99distance). The A330-203, the type used for flight AF447, has a maximumrange of 12.500 kilometres (likely less with headwind, more withtailwind). Thus with a full fuel load, it could have flown at least2000 kms around the storms and still kept a 1000-km safety margin. Sowhy did it not take that long way around? Why did it not traverse theAtlantic a safe 500 kilometers or so southward, towards Africa, andthen skirted the African coastline towards Europe? It had the range todo that, if it was fully fueled up. Sure, it would have landed one ortwo hours later, but those 226 people on board would still have beenalive.

Being a pilot myself – of hot-air balloons, but still – Ican certainly imagine that no captain, no pilot of even the strongest,most powerful plane ever built is happy to fly through a severe-weatherarea like the xe2x80x98black holexe2x80x99. Given the choice, they would likely preferto take the long way around. But it seems they are not given thatchoice by their employers.

And this time, Nature did not play along with the bean counters.

Soft landings.

This week (end January 2009) the British newspaper The Guardian noted on its website that the multibillion-euro ITER fusion project may turn out to be twice as expensive as predicted.  How awful.

The development and construction of the most important step towards the implementation of nuclear fusion as a source of clean and abundant energy may cost up to 20 billion euros over ten years, instead of 10 billion.  This is paid for by ‘the taxes of half the worldxe2x80x99s population‘, as The Guardian notes.  The UK spends something like 20 million pounds per year to support ITER.

Itxe2x80x99s a disgrace.  Tax money is going to waste !

Letxe2x80x99s do some math.  The total cost of ITER may be 20 billion euros, roughly 2 billion per annum as this is spent over a period of roughly a decade.
Half the worldxe2x80x99s population comes to about 3 billion people.  Letxe2x80x99s say that translates to one billion tax-paying households (note that the worldxe2x80x99s poorest countries do not participate in ITER, so we are talking about real tax payers here). 
So the total cost per household in the participating countries (like the EU, the US, Japan, China etc.) comes to 2 euros per year. That’s including a 100 percent cost overrun.

Thus the price for the development of what may turn out to be an eternal, clean and abundant form of energy that would let everyone on the planet use as much electricity as we could ever want or need, without ever having to worry about how to generate it (including the power to charge our electric cars or to split water into hydrogen to run hydrogen vehicles, as well as the electricity to run dense networks of electrified public transport), runs to about the price of a beer per year.

Note that the governments of the EU alone are in the process of throwing hundreds of billions of euros at the financial sector and about every other large business that complains and lobbies hard enough, meaning up to several thousands of euros per European tax payer (to be exact: the interest payments for many years on that amount, as the governments borrow that money on behalf of the people).

The Guardian also notes that some of the cost overruns are due to the fact that the ITER project has been situated in Cadarache, Southern France, where the building codes require the reactorxe2x80x99s foundations to be earthquake proof.  Which makes them more expensive.
What they fail to note is that the main other contender for the site was a dreary industrial location in northern Japan, which is regularly plagued by disastrous quakes.

The south of France (near Marseilles) has had a few minor quakes over the last century, of around 3 on the Richter scale. In any area officially designated as xe2x80x98seismically activexe2x80x99, French construction codes demand quake-proof foundations, for homes as well as any other construction. Incidentally, that means probably two thirds of the country.

Personally, Ixe2x80x99d consider it very reasonable to build any kind of power plant, let alone a reactor with the word xe2x80x98nuclearxe2x80x99 in it, on a solid, quake-proof slab of reinforced concrete (not to mention in a place where it can not be inondated, hit by an avalanche, etc.).  But that may be just me.  I guess The Guardian would prefer it was put on a stack of wooden pallets.

Anderhalf miljard mensen op onze planeet hebben nog geen toegang tot schoon drinkwater. Dat is heel zielig. Dat is zelfs heel erg. Mensonterend. En in Europa hebben we op sommige plekken soms ook last van droogte, en mogen mensen hun siertuinen niet besproeien of hun al dan niet hybride bolides wassen.

Maar je moet ‘droogte’ in West-Europa en gebrek aan drinkwater in de Derde Wereld niet op xc3xa9xc3xa9n hoop gooien. Dat je in Frankrijk of Nederland een paar liter per dag aan water bespaart bezorgt een uitgedroogde Afrikaan geen druppel water extra. De beschikbaarheid van zoet water is een regionale aangelegenheid. De natuur maakt uit of het ergens regent of niet, en of dat water goed wordt vastgehouden in ondergrondse aquiferen.
Waar het drinkwater ten koste van veel energie moet worden gezuiverd en naar de gebruikers gebracht, is het terecht dat men zich druk maakt over hoe dat water wordt gebruikt. Een grijs-watercircuit uitsluitend voor de toiletten heeft daar wellicht zin. Regenwateropvang voor hetzelfde doel ook. Net als waterbesparende toiletten.

In veel gebieden wordt het drinkwatertekort echter niet veroorzaakt door te weinig regenval, maar door de gigantische hoeveelheden water die worden opgepompt door akkerbouwers die gewassen laten groeien die meer water vragen dan er van nature in de betreffende streek pleegt te vallen. Zoals maxc3xafs. Of, in veel arme landen waar de burgers geen schoon drinkwater kunnen krijgen, katoen.
Zo investeert u duizenden euro’s in de plaatsing van een composttoilet, en een fiks abonnementsbedrag per jaar in de afvoer van uw stront, om een paar kuub water per jaar te besparen terwijl een kilometer verderop een boer per dag honderden kubieke meters over zijn maisvelden sproeit. Die boer zou best iets anders kunnen verbouwen dan die door de EU te zwaar gesubsidieerde mais – er zijn granen die vele malen minder water vragen – en kan daarmee een veel grotere bijdrage leveren aan de oplossing van het (nog steeds regionale) probleem, maar dat vraagt om ingrijpen van de overheid, die de subsidies voor bepaalde gewassen zou moeten laten afhangen van de vraag of ze wel op een verantwoorde wijze in een bepaalde streek kunnen worden verbouwd, in plaats van iedere boer waar ook in Europa hetzelfde bedrag per ton of hectare te betalen. Vroeger verbouwde men in de Languedoc veel wijn, omdat de druiven het goed deden in de arme grond en het droge Mediterraanse klimaat; sinds de komst van de EU-subsidies hebben talloze boeren daar hun wijnstokken omgeploegd en zijn ze mais gaan verbouwen omdat ze daar meer mee verdienen dan met de productie van een nette, maar niet spectaculaire, tafelwijn. En ze pompen dus in hoog tempo de ondergrondse waterreservoirs leeg.

Wij wonen in de Auvergne, en ons drinkwater komt uit een natuurlijke bron aan de voet van een vulkaan. Tegen de hellingen van de vulkanen regent het relatief veel, en zelfs in de droogste jaren was dit een van de weinige streken waar men geen tekort had aan drinkwater. Wxc3xa8l in de laagvlakte van de Limagne waar grootschalige akkerbouw plaatsvindt, maar niet hier op de hoge plateaus. Ons water komt niet uit dezelfde bron als dat van de laagvlakte. Omdat die vulkaan het regenwater in de loop van drie, vier jaar via zijn inwendige puimsteenmassa fantastisch zuivert, hoeft ons lokale waterleidingbedrijf er niets aan te zuiveren. Het gaat via een tussenreservoir gewoon de leidingen in, en dat op zo’n grote hoogte boven zeeniveau dat het door simpele zwaartekracht bij de meeste gebruikers terecht komt; er zijn geen pompen nodig, zelfs niet aan de bron, want daar loopt het vanzelf naar buiten. Uit de berichten van het waterleidingbedrijf blijkt dat we met ons allen in dit gebied maar een derde gebruiken van wat er per uur uit die bron stroomt.
Als ik hier de wc doorspoel, gaat dat heerlijke water vermengd met mijn stront ons septic systeem in, en wordt daar langs natuurlijke weg gezuiverd. Wij wonen op 640 meter hoogte; ons grijze afvalwater sijpelt, vermengd en verdund met grote hoeveelheden regenwater, in de loop van jaren richting de rivier die hier op zo’n anderhalve kilometer afstand en 300 meter lager voorbij stroomt. Die rivier is fenomenaal schoon, want rijk aan waterranonkels, otters en vis. Er is hier geen grootschalige akkerbouw of intensieve veeteelt; dat scheelt.
Op de lange termijn komt ons vulkanische bronwater, na te zijn gebruikt als drink- , spoel- en sproeiwater, via de grond en de rivier terecht in de lagere gebieden stroomafwaarts, waar het opnieuw bruikbaar is als drinkwater. Het zal nooit in Afrika of India terecht komen.

Ik hoef me dus niet schuldig te voelen als ik de wc doortrek. En ik hoef zeker geen composttoilet. Ik sjouw al elke dag met ezelkeutels.

Het composttoilet. Volgens sommige milieufanaten is dat de oplossing voor de watertekorten. Never mind dat de introductie van het doorspoeltoilet een van de grootste bijdragen heeft geleverd aan het verbeteren van de volksgezondheid. Het moderne composttoilet voorkomt de groei van enge bacterixc3xabn, en het stinkt ook niet. Zeggen ze.
In Nederland heeft men een paar huizenblokken voorzien van experimentele composttoiletten. Die hebben ze weer half moeten afbreken om de eronder opgehoopte strontbergen te kunnen verwijderen en de boel te vervangen door ouderwetse doorspoelers, want de stront wilde niet composteren en de poepkelders liepen vol met urine (ze waren even vergeten dat mensen per dag ook zowat een liter urineren).
Mensen zijn vleeseters, en stront van vleeseters stinkt een stuk erger dan van grote vegetarixc3xabrs. Ik spreek hier als ervaringsdeskundige met twee ezels in de tuin, die samen dagelijks een flinke kruiwagenlading aan keutels uitpoepen, die wij mensen dan naar de mesthoop mogen sjouwen.

Dat iemand die in het buitengebied woont, zich met een composttoilet een septic systeem zou kunnen uitsparen is ook niet waar. Behalve vanuit de wc gaat er nog heel wat viezigheid door de afvoerbuizen van een doorsnee woning, en dat laat je allemaal heus niet zomaar in een greppel of beek weglopen.

Een modern septicsysteem dat aan de laatste normen voldoet is gebaseerd op een fosse toutes eaux, om het maar eens in het Frans te zeggen. Exc3xa9n grote opvangtank voor alle afvalwater dus, of het van de douche, keuken of toilet komt. Onderin de tank worden de vaste afvalstoffen door bacterixc3xabn weggewerkt, en het grijze water stroomt naar een uitvloeisysteem in het terrein nabij het huis, waar het diep onder de grond wegsijpelt via een filterbed van zand of (zoals bij ons) vulkanische puimsteen. In feite is zo’n systeem een kleinschalige, individuele waterzuiveringsinstallatie. Filters zorgen ervoor dat het niet verstopt kan raken door drijvende troep (zoals slierten nog niet verteerd wc-papier), en ontluchtingsbuizen die uitkomen op dakhoogte in het huis dirigeren eventuele geuren ver weg. Ons systeem ligt er nu ruim vijf jaar, en in de tank bevindt zich praktisch geen ophoping van vaste stoffen; alles wordt prima verteerd.

Composttoiletten moeten regelmatig worden geleegd, en de compost (of stront, om het plat te zeggen) moet je ergens kwijt. Heb je een groot terrein dan kan het daar wellicht zijn nut hebben als bemesting, maar de gemiddelde Europeaan woont in een stad of buitenwijk, en kan die tonnen poep heus niet in zijn achtertuintje kwijt; laat staan op zijn balkon. Hij zal er duur voor moeten betalen om het te laten afvoeren door een gespecialiseerd bedrijf. Follow the money, om te weten wat de ware motivatie is van dit soort dingen. Stront is business; en gegarandeerd blijvende business, want eenmaal gexc3xafnstalleerd kun je je als compostboer jarenlang laten betalen voor de strontafvoer. Zo biedt uw stront een rijk belegde boterham aan uw composttoilettenverkoper.

Dan is er de briljante uitvinding van het xe2x80x9cnonoletxe2x80x9d: een composttoilet waarin de stront wordt gescheiden van de urine middels een geperforeerde zak. Die houdt de stront vast, de pies loopt onderuit die zak weg, naar je mag aannemen hopelijk richting het riool. Eenmaal vol moet die strontzak worden gedumpt in de GFT-kliko. Liefst een centrale GFT-bak per huizenblok. I shit you not. Ziet u zichzelf met die nog urine nalekkende poreuze poepzak door uw huis, tuin en over straat naar de GFT-container sjouwen, een spoor van piesdruppels achterlatend?

Het nonolet is bedacht door De Twaalf Ambachten, een clubje dat subsidiegelden opstrijkt voor het bedenken van dit soort onzin. Ik heb hun rapport inzake de nonolet eens doorgelezen. Blijkbaar hebben
de Twaalf Ambachten en kompanen jarenlang onderzoek gedaan op kosten van de Nederlandse belastingbetaler. Op een festifal voor milieufanaten hebben ze een paar nonolets neergezet. Dat festival trok totaal 500 bezoekers, waarvan je mag aannemen dat maar een klein aantal daarvan ter plekke hoefde te poepen… Verder was er xc3xa9xc3xa9n zo’n ding in werking op een boot toen het rapport werd geschreven. Er is vooral veel onderzoek gedaan, waaruit onder meer bleek dat de consument (dwz mensen die xc3xbcberhaupt naar het ding kwamen kijken) er wel voor zou willen betalen – mits het bewezen is dat het foutloos werkt, comfortabel is en geen gezondheidsrisico’s meebrengt, en als de betreffende persoon zelf niet degene is die regelmatig de zakken met stront eruit moet halen en naar de al dan niet centrale GFT-bak van het huizenblok moet sjouwen. De lijst van (naar ik aanneem grotendeels op kosten van de sponsorende overheid) uitgevoerde werkzaamheden is indrukwekkend, pagina’s lang en bestaat voor een groot deel uit onderzoek, overleg, notuleren, ontwikkelen, promoten, folders en rapporten schrijven. Genoeg papier om een jaar lang je gat mee af te vegen.

Opvallend aan deze ‘wetenschappelijke’ benadering is dat een pilot (in goed Hollands een proefproject) wordt besproken met woonboten, waarbij op twee van die boten een variant op het door de 12Amb. bedachte nonolet is geplaatst (al dan niet met zuivering via een ‘kamerplantenfilter’), en op boot nummer drie een ‘heel ander type toilet met zuiveringsinstallatie’. Hoe dat derde systeem werkte wordt niet gemeld, laat staan of het even goed of beter werkte.
Of die nonoletten effectief en gezond zijn kun je pas vaststellen als je er een flink aantal van hebt geplaatst, de bewoners tien jaar lang volgt, ook op gezondheidsgebied, en vergelijkt met een controlegroep in een soortgelijke woonwijk, van gelijksoortige samenstelling. Als dan blijkt dat het werkt, dat iedereen er happy mee is en dat er geen meetbare toename van gezondheidsklachten is, kun je zeggen dat je ‘wetenschappelijk’ bewezen hebt dat het kan en dat het zonder risico’s is. Dat heeft de 12 Ambachten dus niet gedaan. Ze hebben vooral onderzocht of mensen zo’n ding zouden willen kopen en hoe het eruit moet zien om het verkoopbaar te maken. En voor dat onderzoek hebben ze zich, naar ik aanneem, aardig laten betalen. Dat is slim. Maar niet wetenschappelijk.

OK, vraag: wie wil er een paar duizend euro investeren in aanpassingen van zijn huis ter wille van een compostplee, en elke week een eind sjouwen met een pis-nalekkende zak stront? Nou? Nou?

De Romeinen hadden voor de pies een goede toepassing: die gebruikten ze om hun toga’s in te wassen en te bleken. Ze piesten daarvoor in publieke plastonnen langs de straat, die regelmatig werden opgehaald. Voor dat toga-bleken in grote kuipen zure Romeinen-urine hadden ze natuurlijk slaven, dat spreekt. Misschien is dat een idee. Zet dan die compost-wc’s gewoon op de hoeken van de straten, voor publiek gebruik, en schaf de toiletten in woningen helemaal af. Dan hoeft alleen de vuilophaaldienst met die lekkende zakken te sjouwen. En we laten de witte was doen door gearresteerde witte-boordencriminelen, bij wijze van taakstraf.

Schwep in de Combrailles
Dit is een onregelmatig bijgehouden dagboek waarin ballonnetjes worden opgelaten vanuit de Combrailles, een landelijke plek in de Auvergne. ‘Schwep’ is Frank Schweppe: copywriter, redacteur en ballonvaarder, de Randstad ontvlucht naar het Franse platteland.
Some articles on this site may be in English, depending on the mood of the author. So hey, if you’re not Dutch, there may still be something to read here. Just scroll a bit.
Gebruik het mailformulier (zie het menu) als je een nieuw log wilt starten.

Gelezen op Nu.nl van 19 juli 2005:

Peijs verbiedt rondslingerende voorwerpen in auto

AMSTERDAM – Minister Peijs (Verkeer en Waterstaat) heeft een nieuwe maatregel laten vastleggen waarin staat dat losse spullen niet meer in een rijdend voertuig mogen liggen. De nieuwe maatregel zal vanaf 1 januari 2006 ingaan. Dit meldt de Telegraaf dinsdag.
Paraplu’s, stratenboeken en andere voorwerpen moeten na 1 januari 2006 goed worden opgeborgen in de auto. De minister wijst op de gevaren van rondslingerende voorwerpen bij een botsing of noodstop. “Vaak vliegen deze spullen dan met een enorme kracht door de auto met alle gevolgen van dien.”

Heeft minister Peijs niet iets beters te doen? Zoals zorgen voor beter openbaar vervoer en het versneld verhogen van de dijken en het bouwen van extra gemalen tegen het oprukkende zeewater? Wanneer is het eens afgelopen met het onophoudelijk bedenken van nieuwe regeltjes?
Tegenwoordig lijkt het wel alsof de burger geen enkele vrijheid meer mag hebben om zelf stommiteiten te begaan. Dat recht is uitsluitend voorbehouden aan de Staat en diens vazallen, die er dan ook dagelijks ruimhartig gebruik van maken.

Ik zie het al voor me. Verkeerscontrole.
Ik word aan de kant gezet door een typisch paar Hollandse agenten: zo’n wat slungelige jongeman in een slecht passend pak met een zweterig nylon jack, en een iets te rond meisje met een paardenstaart onder een fout hoedje. Eerst moet ik blazen; dat levert niets op want ik drink zelden meer dan een enkel glas wijn bij het eten, en dat meestal nog niet eens. Dan komt de auto aan de beurt. Ik rijd een bestelbus met dubbele cabine die bedoeld is voor het vervoer van spullen en mensen.
Tussen de voorstoelen staat een koelbox, heel handig op warme zomerdagen; tussen die koelbox en de handrem respectievelijk de rechter voorstoel zitten verschillende landkaarten en atlassen vastgeklemd. Onder de rechterstoel ligt een grote raamwisser, onder de linker een plastic tas met een set regenkleding, voor als ik ooit met slecht weer mijn voertuig moet verlaten.
Ben ik net onderweg terug van inkopen doen bij een groothandel in kantoorspullen, dan staat de achterbank waarschijnlijk vol met kratten en tassen vol inktjetpatronen, blanco CD-ROMs, archiefmappen en meer van dergelijke onmisbare accessoires voor wat de fiscus omschrijft als een Zelfstandige Zonder Personeel. Tussen voorstoelen en achterbank staan dozen met printerpapier. Bovenop dat alles ligt, als levensgevaarlijk projectiel, een regenjack.
Mijn dashboardkastje staat standaard open en puilt altijd uit van de landkaarten, zonnebrillen, handschoenen, muziek-CDs en andere rommel die ik er in het pleistoceen eens in heb gestopt en die sindsdien ligt te fossiliseren. Mogelijk staat er een halfleeg blikje fris in de bekerhouder van die dashboard-klep.
Dat wordt een aardige voor die veldwachters. Volgens minister Peijs ben ik straks een rascrimineel, want voorzien van een levensgevaarlijk rondslingerende regenjas en dodelijke inktpatronen, kaliber Canon Magenta en Cyaan.

Ik heb in mijn leven enkele noodstops moeten maken, en het is wel eens voorgekomen dat er iets van de achterbank tussen de stoelen belandde of dat een tas van de voorstoel op de vloer viel.
Bij een botsing op snelheid, slag ‘met zatte kop uit de bocht en met 100 frontaal tegen een 200 jaar oude eik’ zal het stratenboek inderdaad feilloos de weg vinden richting voorruit of richting hoofdsteun van een voorstoel. Een paraplu, mits met de punt naar voren gericht op de hoedenplank gelegd, zou, let op, heel misschien exact tussen hoofdsteun en stoel door kunnen schieten en de chauffeur aan het stuurwiel spiezen een milliseconde nadat dat stuurwiel – airbag of niet – met alle kracht van een naar binnen brekend motorblok achter zich, diens ribbenkast onzacht tegen zijn schouderbladen heeft geplet.
De wet van Murphy: als je gezopen hebt, te hard rijdt in het donker op een natte of gladde weg en door je eigen stupiditeit tegen een dikke boom te pletter rijdt, tja, dan word je ook nog eens door je eigen paraplu in je nek gespiesd. Shit happens.

Benieuwd wat die brave veldwachters straks zullen zeggen. Ik houd toch echt lekker die koelbox tussen de stoelen.